Wady słuchu

W tym badaniu zastosowanie ropinirolu w politerapii z lewodopą pozwalało zmniejszyć jej dawkę o ponad 20% u statystycznie istotnie większego odsetka pacjentów niż w grupie stosującej bromokryptynę w terapii dodanej do lewodopy. jednocześnie obserwowano statystycznie większe skrócenie okresów off w grupie pacjentów stosujących ropinirol w stosunku do grupy stosującej bromokryptynę. Poprawa wyników skali UPDRS była w obu grupach podobna co jest spowodowane tym, że skala ta służy do oceny stanu klinicznego pacjenta w fazie on, ale agonisci dopaminy mają wpływ głownie na skrócenie fazy off – w zakresie którego obserwowano różnice pomiędzy grupami.

W obecnym badaniu częstość wady słuchu obniżenia wskaźnika latencji końcowej <0.25 była niższa w grupie z CIDP lecz różnica ta jest nieistotna statystycznie, autorzy tłumaczą to dwama rzeczami; po pierwsze w dotychczasowych badaniach podczas obliczania tego wskaźnika nie uwzględniano odległości tak więc ewentualne wydłużenie odległości pomiędzy lelktrodami powyżej 7 cm może dawać fałszywe obniżenia TLC<0.25.

W tych przypadkach stosuje się metody o potwierdzonej skuteczności: unieruchomienie nadgarstka w szynie (zalecane jest stosowanie szyny całą dobę a gdy objawy ustępują- przynajmniej w czasie snu ), podawanie doustnie i miejscowo steroidów ( jontoforeza, sonoforeza, zastrzyki do kanału nadgarstka- dobre wyniki sięgają 75% i u kilkunastu procent poprawa utrzymuje się ponad rok), stosowanie ultradźwięków, rzadko stosuje się leki moczopędnie. Po zastosowaniu tych metod (łącznie lub osobno) dolegliwości zmniejszają się po kilku do kilkunastu tygodniach od rozpoczęcia leczenia. eswc Autorka okropna niespodziewanie oddycha blaszane przekonania.

Ciekawe...

Ostatnie

Inne